Dla graczy wirtualna rzeczywistość nie może być przerwana, bo wydarzenia, tak samo jak w świecie realnym, następują w sposób ciągły. Niebezpieczeństwem jest zatarcie się w świadomości gracza granicy między światem realnym a wirtualnym.

Pierwszym krokiem w walce z uzależnieniem jest świadomość bycia uzależnionym. Ważne, aby nie przegapić momentu, kiedy nałóg dopiero się rozwija. Łatwiej jest wtedy znaleźć w sobie siłę, aby mu się oprzeć. Nałóg komputerowy jest rodzajem uzależnienia psychicznego, z którego można wyjść przy współpracy z psychologiem i wsparciu rodziny.

Proces uzależnienia:
1. Faza poznawania i racjonalnego wykorzystywania komputera – umiejętność kontrolowania czasu spędzanego przed komputerem.
2. Faza uzależnienia, kiedy osoba stopniowo coraz więcej czasu spędza przed komputerem, traci inne zainteresowania. Gdy długo nie gra, zaczyna o tym natrętnie myśleć. Komputer staje się „elektronicznym przyjacielem”.
3. Faza destrukcji – gracz ogranicza czas przeznaczony na sen, odżywianie, naukę, pracę zawodową, obowiązki rodzinne, kontakty towarzyskie itd. na rzecz codziennego wielogodzinnego korzystania z komputera. Dzieje się tak, chociaż zdaje on sobie sprawę z narastania u niego trudności życiowych, problemów psychicznych oraz fizycznych.
Niebagatelne znaczenie w ostatniej fazie nałogu komputerowego ma znaczne pogarszanie się stanu zdrowia.